سازمان هواشناسی جهانی (WMO) سومین و چهارمین رکورد داغ‌ترین دمای زمین را تایید کرد

سازمان هواشناسی جهانی (WMO) رسما رکورد دمای حدی 54 درجه‌سانتیگراد را در دو نقطه شامل میتریبا[1] (کویت) در 21 ژوئیه 2016 و در توربات[2] (پاکستان) در 28 می 2017 ارزیابی کرد.

در شدیدترین ارزیابی که براساس آرشیو مقادیر حدی اقلیمی سازمان هواشناسی جهانی (WMO) تاکنون ارایه شده، در میتریبا دمای 53.9درجه‌سانتیگراد (با عدم قطعیت 0.1± درجه‌سانتیگراد) و در توربات 53.7 درجه‌سانتیگراد (0.4± درجه‌سانتیگراد) مشاهده شده است.

درحال حاضر، دماي ميتريبا در کويت توسط WMO بعنوان بالاترين دمايي که تاکنون در قاره آسيا ثبت شده، پذیرفته شده است و این دو دیدبانی سومين (با عدم اطمينان محدود) و چهارمين دمای حدی بالای ثبت شده توسط  WMOهستند. این دماها بالاترین دمایی هستند که رسما در 76 سال گذشته قابل قبول بوده‌اند.

جزئیات کامل این ارزیابی‌ها در مجله بین المللی اقلیم‌شناسی در تاریخ 17 ژوئن 2019 منتشر شده است.

به گفته رندال کرنی[3]، رئیس بخش اقلیم حدی WMO «این تحقیقات حاکی از این واقعیت است که ما اکنون می‌توانیم تجزیه و تحلیل بسیار عمیقی از رخدادهای حدی آب و هوایی داشته باشیم. تحقیقات دقیقی نظیر واسنجی سنسورهای دمایی مستقل، اطمینان بیشتری نسبت به رکوردهای اقلیمی موجود ارایه می‌دهد و در تیجه پایه محکمی برای بررسی رکوردهایی که در سراسر جهان شکسته شده‌اند و نیز برای مطالعه ویژگی‌های حدی تا تغییر اقلیم را ارایه می‌دهد».

 

وی گفت: «نتایج نهایی به آرشیو جهانی، نیمکره‌ای و دمای قاره‌ای موجود اضافه می‌شود. این پایگاه داده یک منبع اطلاعاتی شاخص برای درک چگونگی شرایط آب و هوای حدی سیاره ما و زمان و مکان وقوع آن ارایه می‌دهد.

 

آرشیو آب و هوای حدی WMO شامل بالاترین و پایین‌ترین دماها، بارش‌ها، سنگین‌ترین تگرگ‌ها، طولانی‌ترین دوره‌های خشک، حداکثر وزش باد در سراسر جهان و نیز شرایط آب و هوایی و اقلیم نیم‌کره‌ای است.

براساس آرشیو آب و هوای حدی، داغ‌ترین دمای ثبت شده تاکنون در فارنیس کریک[4]، دره مرگ، کالیفرنیا 56.7 درجه‌سانتیگراد در 10 ژوئیه 1913 رخ داده است. بالاترین دما برای نیمکره شرقی در ژوئیه 1931 در کیبیلی[5] (تونس) با دمای 55.0 درجه‌سانتیگراد ثبت شده است. برخی از مورخان آب و هوا دقت و صحت رکوردهای دمایی را مورد پرسش قرار داده‌اند. آرشیو آب و هوای حدی WMO همواره به بررسی هرگونه رکورد حدی قدیمی که شواهد معتبر جدیدی از آن در دست باشد، تمایل دارد.

این ارزیابی منحصربفرد است، زیرا کمیته توصیه می‌کند که دو سنسور بطور مستقل کالیبره و بطور همزمان مقایسه شوند تا اطمینان حاصل شود که داده‌ها با حداکثر دقت ممکن دریافت شده‌اند. این درخواست اضافی هرگز در ارزیابی‌های پیشین WMO از رکوردهای دیدبانی آب و هوایی لحاظ نشده بود. این بعنوان یک استاندارد جدید و با اهمیت از صحت‌سنجی نسبت به رخدادهای حدی پذیرفته شده در گذشته درنظر گرفته می‌شود.

کمیته تحقیقاتی شامل کارشناسان علم اندازه‌گیری (ابزار) و اقلیم‌شناسی از ایتالیا، کویت، پاکستان، عربستان سعودی، فرانسه، اسپانیا، مراکش، ارمنستان، ایران، استرالیا، ایالات متحده و انگلستان بودند. بطور خاص، گروهی از موسسه INRIM[6]، تحت رهبری آندریا مرولون[7]، تجزیه و تحلیل کالیبراسیون دقیق دو سنسور دمایی را برعهده داشتند که بطور دقیق توسط سرویس ملی آب و هوایی کشورهای کویت و پاکستان بعنوان بخشی از تحقیقات ارسال شد.

ترجمه: لیلی خزانه داری

منبع: وب سایت سازمان جهانی هواشناسی (www.wmo.int)

 

[1]. Mitribah

[2]. Turbat

[3]. Randall Cerveny

[4]. Furnace Creek

[5]. Kebili

[6]. Istituto Nazionale di Ricerca Metrologica

[7]. Andrea Merlone

تمامی حقوق این وب سایت متعلق به پژوهشکده اقلیم شناسی (CRI) می باشد.

Search

منوی اصلی