شروع سال جدید خورشیدی 1398 و روز جهانی هواشناسی 2019 همراه با وقوع بارش های سیل آسا در ایران بود. از 26 اسفند 1397 تا 11 فررودین 1398، ایران تحت تاثیر سه سامانه نسبتا قوی قرار گرفت که منجر به وقوع بارش و سیلاب بیسابقه در مناطق حاشیه دریای خزر، غرب و جنوب غرب ایران گردید. این رخدادهای حدی، بر اساس آخرین گزارش ها حدود 70 کشته به دنبال داشته است. سد کرخه که تاکنون سیلابهای بزرگی با آورد آب حدود 6 هزار مترمکعب بر ثانیه را مهار کرده بود، در این تاریخ با مهار سیلابی بزرگ با حجم حدود 8 هزار مترمکعب بر ثانیه موجب جلوگیری از خسارات جانی ومالی در پایین دست سد و در استان خوزستان گردید. فعالیت و وقوع هر یک از سه رخداد بارش های سنگین طی اخطاریه هایی توسط سازمان هواشناسی کشور به دستگاههای ذیربط-به ویژه سازمان مدیریت بحران-حداقل دو روز قبل اطلاع رسانی شد که به اذعان ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران، پیش بینی های سازمان هواشناسی کشور کمک زیادی به آمادگی برای مقابله با سیلاب نمود.

در طی فعالیت سامانه های یادشده در ایران به طور میانگین 58.5 م.م. بارش رخ داد که حدود سه برابر میانگین بلندمدت در دوره مشابه بود. بیشترین بارش از استان لرستان با 221.5 م.م. گزارش گردید که حدود 5 برابر میانگین بلندمدت دوره می باشد. بارش ها عمدتا در روز دوشنبه 11 فروردین 1398 رخ دادند. الگوی جریان هوا در سطوح فوقانی جو نشان از شکسته شدن رودباد جبهه قطبی در دو روز قبل از وقوع بارش سنگین در غرب اروپا و حرکت جنوب سوی شاخه جنوبی رودباد یادشده به سمت شمال آفریقا از طریق شرق اقیانوس اطلس و ادغام مجدد آن با شاخه شمالی در شمال دریای خزر می باشد. در بازه زمانی فعالیت سامانه یادشده، زبانه کم فشار دریای مدیترانه از طریق کنتور 1008 هکتوپاسکالی با کم فشار دریای سرخ شبه جزیره عربستان ادغام شد و منطقه وسیعی از دریای مدیترانه تا زاگرس و شبه جزیره عربستان در گستره کم فشار قرار گرفتند. همزمان پرفشاری بر روی دریای عرب و شمال آفریقا شکل گرفته اند. چیدمان الگوهای یادشده موجب تزریق رطوبت از روی اقیانوس هند و شمال آفریقا (با منشاء اقیانوس اطلس) به منطقه شبه جزیره عربستان-زاگرس و ادغام آن با جریان رطوبتی دریای مدیترانه گردید. وجود ناوه (تراف) عمیق از دریای مدیترانه تا دریای سرخ و انحنای نصف النهاری شاخه جنوبی رودباد جبهه قطبی بر روی غرب زاگرس علاوه بر افزایش تاوایی و صعود هوا موجب فرارفت هوای گرم و مرطوت به داخل این سامانه گردید. در طی فعالیت سامانه یادشده، نمایه NAO در فاز مثبت خود قرار داشت که نشاندهنده قوی بودن پرفشار آزور و هم چنین کم فشار ایسلند می باشد که موجب افزایش سرعت در روباد (جت استریم) جبهه قطبی می گردد. فاز مثبت NAO در اغلب موارد در ماههای سرد سال موجب افزایش بارش در ایران به ویژه مناطق غربی-می گردد.

وقوع بارش و سیلاب بی سابقه در فروردین 1398، می تواند یکی ازپیامدهای گرمایش جهانی باشد. گرمایش جهانی موجب افزایش دامنه (amplitude) امواج راسبی نسبت به نرمال خود می شود. چنین وضعیتی باعث هجوم امواج گرمایی به قطب و هوای سرد قطبی ( از طریق شکسته شدن رودباد جبهه قطبی) به عرض های جنوبی تر می گردد. در این شرایط آشفتگی در مدل گردش عمومی جو، سلول هادلی را تضعیف نموده و حتی بطور موقتی از بین می برد.